Otel etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Turistlerin yüzde kaçı okumak için getirdikleri kitapları otellerde bırakıyor?

Otellerde okunduktan sonra turistler tarafından bırakılan İngilizce, Rusça, Almanca, Fransızca ve Felemenkçe kitaplar, bir kitabevi tarafından toplanarak turistlere bir liradan satışa sunuluyor. Nasıl yani demeyin? Çünkü 1 liradan da pek ala kitaplar satılabiliyor.

Tatil amaçlı ilçeye gelen turistler, ülkelerinden okumak için getirdikleri kitapların yüzde 60'ını kaldıkları otellerin odasında bırakmayı tercih ediyor. Antalya'nın Manavgat ilçesindeki bir kitabevi otellerden ve yerleşik yabancılardan topladığı kitapları 1 liradan satışa sunuyor. Böylece hem otel odalarında unutulmuş kitapları değerlendiriyor hem de okuma alışkanlığının kazanılmasında ön ayak oluyor. Bu arada laf aramızda bir sene içerisinde yaklaşık 10 bin kitabı toplamayı başaran kitapçının müdavimlerini ise ağırlıklı olarak Almanlar oluşturuyormuş, benden söylemesi...

Kumdan Salıncak...

Ürkütücü ve gizemli olayları mizahla harmanlayarak, kendine özgü bir edebiyat tarzı yaratan Hanzade Servi'den, ağırlaşan sırların, sessizliğe gömülmüş acıların, keşke ben de aralarında olsaydım diyeceğiniz türden yakın dostlukların ve yıllardır hiç dağılmadan duran bir kum yığının yürek burkan hikayesi: Kumdan Salıncak...

Kumdan bir salıncak ve her sallanışında uçuşup giden kum taneleri ile birlikte yavaş yavaş yok olup sonsuzluğa karışan küçük bir kız...

Öyküleri ve romanlarıyla büyük bir okur kitlesi yakalayan Hanzade Servi, terk edilmiş bir oteli merkez aldığı Kumdan Salıncak adlı kitabında, önemli bir soru üzerine düşünmeye yönlendiriyor okurlarını: "Bir kitap, kaderi değiştirebilir mi?"

Yazara göre eğer kum taneciklerinin sonsuzluğa taşıdığı yalnız bir kızın hazin öyküsünü okuyan iki kardeşin değiştirmeyi başardıysa bu düşünce mümkün olabilir. Ancak yine de buna inanıp, inanmamak sizin elinizde. İyi mi bu gerçeği keşfetmek için yazarın büyük bir ustalıkla üzerini örttüğü sırların bir bir açığa çıkmasını bekleyelim...

Sırlar her zaman çekicidir. İnsan her ne kadar sakladığı gerçeklerin bir gün su yüzüne çıkacağından korksa da sırlarından asla vazgeçmez. Oysa saklanan şeylerin en sevdiği oyun, bir gün ortaya çıkmaktır. Peki, bir kum yığını, içindeki sırları ne kadar tutabilir?

Anadolu'nun küçük bir kasabasında kaderine terk edilmiş Salkımsöğüt Oteli, geçmişte yaşadığı görkemli günlere inat, dimdik ayakta durmaya çalışırken, boş koridorları Kartal, Yaşın ve Örsay adındaki üç yakın arkadaşın ayak sesleri ile yankılanıyor.

Yaşın'ın, odalardan birinde yer alan gizli bir oyukta bulduğu 8 yaşındaki işitme engelli küçük biz kızın günlüğü, peşi sıra gelecek gizemli olayların istemeden de olsa açığa çıkmasına ön ayak oluyor.

1963 yılında kaleme alınmış bu günlük, içerisinde iki farklı ailenin hayatını alt üst eden ve yazgısını değiştiren pek çok sır barındırıyor. Küçük dilsiz bir kızın yıllarca gizlediği hazinesini gün ışığına çıkarmanın heyecanı içerisindeki Yaşın, kendini tutamayarak, günlüğü okuyor. Üstelik, günlükte yazılanların kendi anne babasının geçmişi ile kesişen yakınlığını hiç tahmin etmeden...

Okurlar, günlüğün sahibinin gizli hazinesini bırakıp, nereye gitmiş olabileceği üzerine kafa yorarken, başka bir şehirde Yıldız adında dünyanın kendi etrafında döndüğünü düşünen bir kız çocuğu doğum gününü kutlamaya hazırlanıyor.

Kendisinin davet etmediği misafirler nedeniyle doğum günü partisi berbat olmaya yüz tutmuşken, Salkımsöğüt Oteli'nin gizleri de bir bir açığa çıkmaya başlıyor. Aslında gerçek şu ki, Anadolu'daki bir kasabada ıssızlığa mahkum edilmiş bir otelle, şehirli zengin bir ailenin güzel malikanelerinde yaşanan olaylar, birbirlerine çok uzak görünseler de bir günlüğün sayfalarında yazan gerçekler kadar yakınlar...

Salkımsöğüt Oteli, karanlık geçmişine kalın bir sünger çekip, eski misafirlerini ağırlamak için gün sayıyor: Zamansız ölümlere, vazgeçişlere, hayal kırıklıklarına, büyük aşklara, ayrılıklara, güçlü dostluklara ve asla unutulmayacak kötü anıların bile engelleyemediği umut dolu gelecek düşlere ev sahipliği yapan bu gizemli otel sizleri çağırıyor.

Bu kitabı okuduktan sonra, kum yığınlarının yanından öylece geçip, gidemeyeceksiniz...

Kıyamet Günü...

Kıyamet Günü sözü kulağa ne kadar da ürkütücü geliyor değil mi? Ölümün soğuk nefesini ensenizde hissedip, elinizden hiçbir şeyin gelmediği ve sadece korku dolu gözlerle başınıza nasıl bir felaketin geleceğini düşünüyor olmak bile insanın tüylerini adeta diken diken etmeye yetiyor.
Bu sözleri bana söyleten The Orphanage'nin yönetmen koltuğuna oturan J.A Bayona'nın son filmi Kıyamet Günü / The Impossible oldu aslında...

1999 senesinde Marmara depremini bizzat yaşayıp, korku duygusunun gözlerdeki yansımasını gören birisi olarak filmi hem korku hem de büyük bir duygu yoğunluğu içerisinde izlediğimi söylememe gerek yoktur sanırım.

Gerçek bir hikayeye dayanan film, binlerde yabancı insanın arasında, zamanımızın en büyük doğal felaketlerinden birinin ortasında kalan bir ailenin unutulmayacak bir hikayesini anlatıyor.
Hatırlarsanız 26 Aralık 2004'te dünyanın en büyük tsunamisi, Güneydoğu Asya kıyısını vurmuş ve yaklaşık 300.000 insanın ölümüne sebep olmuştu. İşte tam da o felaketin ortasında kalıp, mucizeyi gerçekleştiren Maria Belon'un hikayesinden yola çıkarak senaryolaştırılan film, tek kelimeyle insanı inanılmaz bir duygu seline sürüklüyor.

Kış tatillerini tropikal bir cennette geçirmek isteyen Maria ve Henry, çocuklarını da yanlarına alarak Tayland'a giderler. 26 Aralık sabahı, tam da Noel kutlamalarının ertesi günü, ailece havuz başında dinlenirlerken, dünyanın merkezinden gelen korkunç bir gürültüyle irkilirler. Maria korkudan donakalmışken, otelin duvarları ardından kara bir su üzerlerine doğru yükselmektedir. Sonrası malum...
Geçmişe doğru küçük bir yolculuk yapmamı sağlayan Kıyamet Günü'nde Naomi Watts ve Ewan McGregor'un performansları gayet yerindeyken benim gözde oyuncum ise filmde, evin en büyük çocuğunu canlandıran 13 - 14 yaşlarındaki Thomas'tı doğrusu. Küçük oyuncu rolünün hakkını o kadar güzel bir şekilde veriyor ki, hayran olmamak elde değil...

Gerçek bir hikayeden yola çıkarak beyazperde'de hayat bulan Kıyamet Günü'nü vaktiniz olursa izleyin derim.  

4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün...

Komünist rejim baskısının hüküm sürdüğü 1980'lerin Romanya'sında küçük bir kasaba… Olayın kahramanları ise son komünist lider Çavuşesku'nun döneminde, illegal yollardan kürtaj gerçeğiyle yüzyüze gelen Otilia ve Gabita isimli iki üniversite öğrencisi…
Her ne kadar filmin hikayesi bize bir ülkenin karanlık dönemlerinden genel bir tükenişin portresini çiziyor gibi gözükse de aslında bu tükeniş içerisinde ayakta kalmaya çalışan iki genç kızın, özellikle de Otilia'nın yaşadıklarına ortak ediyor.
Romanya'da yaşanan komünizmin son yıllarında hamile kalan Gabita, yakın arkadaşı konumunda bulunan Otilia'dan yasadışı yollardan olacağı kürtaj konusunda kendisine yardımcı olmasını ister. Otilia'nın olaya olumlu yaklaşmasıyla birlikte büyük bir koşuşturmaca ve korkulu bir macera start almış olur.

İlk aşamada hemen herşey kolay ve yolunda gibi gözükmüş olsa da, zorlukların devreye girmesi otel odasının kiralanmasıyla birlikte başlar. Soğuk ve diktatör resepsiyon görevlilerinin şüpheli bakışları ve ayaküstü yaptıkları sorgulamalardan bir şekilde nasibini alan Otilia, renginin anlaşılmadığı yalanlar eşliğinde odayı fiyatına bakmaksızın kiralamayı başarır ancak kendisine düşen görev elbette ki yalnızca bununla sınırlı kalmaz.
Otilia'nın kiraladığı otel odasından sonraki ikinci durağı ise kürtaj olayını gerçekleştirecek Bay Bebe ile iletişime geçmek şeklinde olur. Duyarsız, soğuk ve ucuzluğu tamamen gerçekçi boyutlarda işlenen Bay Bebe, iki yakın arkadaşın başına çok geçmeden psikopat kesilerek ahlaki boyutlarda söylemlerde bulunmaya çalışır, ancak yapacağı işten alacağı paranın bedelini daha önceki yalanlardan yola çıkarak yükseltmeyi de ihmal etmez.
Tabii böylesi bir macerada faturayı sırtlanan ise, bütün film boyunca oradan oraya, ürkek bir koşuşturmaca içerisinde olan Otilia olur.

Meselenin gerçek muhatabı olmasına karşın özgüveni az kişiliğiyle türlü yalanlara sığınmaya çalışarak üzerindeki yükü taşımaktan kaçınan Gabita'ya karşı fedakarlığın her türlüsünü endişe dolu gözlerle sorunsuz bir şekilde yerine getirmeye çalışan Otilia, kısa sürede dönemin yarattığı sistemin acısını hem ruhunda hem de bedeninde hisseden kişi konumunda olup çıkar.

Her ne kadar filmin ilk yarım saatinde olay döngüsü pek idrak edilemese de otel sahneleriyle birlikte olayın gerçek yüzü yönetmenin yaptığı usta manevralarla birlikte gün yüzüne çıkmış oluyor.

Başrollerinde Anamaria Marinca ve Laura Vasiliu'nun bulunduğu, komünist rejimin ve Çavuşesku iktidarının son yıllarında geçen “4 Ay 3 Hafta 2 Gün”, Cristian Mungiu'nun ikinci uzun metrajı niteliğinde.

4 Ay 3 Hafta 2 Gün filmiyle Altın Palmiye kazanan Romanya sineması, insanın değersizliği ve bireyin bencilliğini Mungiu'nun mükemmel performansıyla gözler önüne sererken, Romanya sinemasının da Rönesans devrini yaşadığını bir kez daha izleyicilere göstermiş oluyor.

PS: Hükümet yetkilileri tarafından kürtaj konusunda akıl almaz açıklamaların yapılıp, yasaklanmaya çalışıldığı şu günlerde 4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün filmini birçok insanın izlemesi gerektiğini düşünüyorum. Büyük bir yanlışa  sebebiyet vermemek için izleyin ve etrafınızdaki insanlara izletin derim.